Produkcja Metanu (Ryzyko SIBO-C)

Ten wskaźnik ocenia obecność mikroorganizmów produkujących metan w Twoim ekosystemie jelitowym. W przeciwieństwie do innych gazów, metan działa jako aktywny czynnik paraliżujący przewód pokarmowy. Podwyższone poziomy są główną molekularną przyczyną ciężkich przewlekłych zaparć i są patognomonicznym wskaźnikiem SIBO metanowego (obecnie redefiniowanego przez społeczność medyczną jako IMO: Przerost Metanogeniczny Jelit).

Metan w twoim ciele nie jest produkowany przez bakterie, ale przez zupełnie inną i pradawną grupę mikroorganizmów zwaną Archaea (gdzie Methanobrevibacter smithii jest absolutnym bohaterem).

Te archeony działają jak recyklerzy w twoim jelicie. Kiedy twoje bakterie fermentują błonnik z pożywienia, uwalniają gaz wodorowy. Archeony pobierają ten wodór i łączą go z dwutlenkiem węgla, aby wytworzyć metan. W bardzo małych ilościach ten recykling jest normalny i pomaga zapobiegać naprężeniom jelit spowodowanym przez wodór.

Problem pojawia się, gdy te archeony rozmnażają się nadmiernie. Uwalniany przez nie metan nie jest prostym, obojętnym produktem ubocznym; jest to gaz biologicznie aktywny. Metan bezpośrednio oddziałuje z układem nerwowym jelit (nerwami w twoim jelicie) i blokuje sygnały elektryczne, które powodują ruchy jelit. W praktyce nadmiar metanu spowalnia twoje trawienie.

Hiperprodukcja metanu zmienia mechanikę całego układu trawiennego, powodując bardzo specyficzne objawy:

• Przewlekłe zaparcia i IBS-C: Nauka wykazała, że metan spowalnia pasaż jelitowy. Im więcej metanu powstaje, tym wolniejszy jest ruch perystaltyczny i tym poważniejsze i bardziej odporne na środki przeczyszczające są zaparcia (Zespół Jelita Drażliwego z przewagą zaparć).
• Skrajne wzdęcia (SIBO-C / IMO): Paraliżując ruchy jelit (Migrujący Kompleks Motoryczny), bakterie i fermentujące pokarmy zostają uwięzione. Powoduje to silne rozdęcie brzucha, które zwykle dramatycznie się nasila w ciągu dnia.
• Przyrost masy ciała i "zbieranie" energii: Spowalniając przepływ pokarmu, organizm ma znacznie więcej czasu na wchłanianie kalorii z jedzenia. Wiele badań wiąże wysoki poziom M. smithii i metanu z większą predyspozycją do otyłości i większą trudnością w utracie wagi, nawet przy zmniejszonym spożyciu żywności.

Ilościowe określenie potencjału metanogennego jest wykonywane z bardzo dużą precyzją za pomocą sekwencjonowania metagenomicznego typu Shotgun, co stanowi ogromną zaletę w porównaniu do tradycyjnych testów oddechowych, ponieważ wiele archeonów bytuje głęboko w warstwie śluzowej okrężnicy.

Nasz algorytm bioinformatyczny śledzi i kwantyfikuje obfitość genu mcrA (reduktaza metylokoenzymu M), uniwersalnego i ograniczającego enzymu w biologicznym tworzeniu metanu. Taksonomicznie oceniamy bezwzględne i względne obciążenie rodziny Methanobacteriaceae, koncentrując się w szczególności na obciążeniu Methanobrevibacter smithii (który odpowiada za prawie 95% ludzkiej produkcji metanu), a wtórnie na Methanosphaera stadtmanae.

Niskie poziomy tego markera wskazują na płynne przejście jelitowe. Wodór jest zarządzany przez inne zdrowe szlaki bez powodowania paraliżu. Jednak wysokie poziomy sugerują, że Twój ekosystem jest biochemicznie "spowolniony" przez archeony. Strategia wymaga reaktywacji ruchu. Kluczowe jest zachowanie 4-godzinnych przerw między posiłkami, aby umożliwić aktywację Kompleksu Wędrującego Motoru (CMM). Na poziomie żywieniowym, należy tymczasowo ograniczyć wysoce fermentujące błonniki (FODMAPs), które dostarczają początkowy wodór. Na poziomie suplementacji, zazwyczaj zaleca się naturalne prokinetyki (ekstrakt z imbiru i karczocha), czysty ekstrakt z czosnku (Alicyna) lub udokumentowane antagonistyczne szczepy probiotyczne, takie jak Lactobacillus reuteri DSM 17938.