Kluczowe Gatunki - Akkermansia

Akkermansia muciniphila jest uważana za jedną z najważniejszych bakterii w mikrobiomie. Zamieszkuje warstwę śluzową jelita i działa poprzez utrzymanie bariery jelitowej. Optymalne poziomy są konsekwentnie związane ze zdrowym metabolizmem, stabilną masą ciała i niskim poziomem stanu zapalnego, podczas gdy jej brak jest wskaźnikiem ryzyka metabolicznego.

Akkermansia odpowiedzialna jest głównie za wzmacnianie ściany śluzowej jelit. W przeciwieństwie do innych bakterii, które jedzą to, co Ty jesz (błonnik), Akkermansia żywi się mucyną (śluzem) produkowaną przez Twój własny organizm.

To, co mogłoby wydawać się negatywne, w rzeczywistości jest kluczowym mechanizmem odnowy: spożywając stary śluz, stymuluje Twoje komórki do ciągłego produkowania nowego i świeżego śluzu. Ten cykl odnowy sprawia, że bariera jelitowa pozostaje gruba i nieprzenikniona dla toksyn i patogenów. Ponadto, wysyła bezpośrednie sygnały chemiczne do Twojego ciała, poprawiając sposób, w jaki przetwarzasz cukry i tłuszcze.

Obecność tej bakterii ma głębokie implikacje ogólnoustrojowe, wykraczające daleko poza trawienie. Jej obfitość jest odwrotnie skorelowana z otyłością, cukrzycą typu 2 i insulinoopornością. Pomaga zredukować gromadzenie tkanki tłuszczowej i poprawia tolerancję glukozy. Ponadto, pogrubiając warstwę śluzu, zapobiega przepuszczalności jelit („Zespół Nieszczelnego Jelita”). Zapobiega to przedostawaniu się toksycznych substancji (takich jak LPS) do krwiobiegu, zmniejszając przewlekłe zapalenie o niskim stopniu. Wreszcie, najnowsze badania sugerują, że wysoki poziom Akkermansia znacząco poprawia odpowiedź układu odpornościowego na niektóre terapie onkologiczne (immunoterapia PD-1).

Akkermansia muciniphila jest członkiem filum Verrucomicrobia. Jej metabolizm jest ściśle beztlenowy i specjalizuje się w degradacji mucyny (mukinozażerna).

Analiza metagenomiczna pozwala z dużą precyzją określić względne występowanie A. muciniphila, unikając tendencyjności tradycyjnych metod hodowli (trudno ją hodować). Funkcjonalnie, jej aktywność rozkłada mucynę na korzystne produkty, takie jak octan i bursztynian, które z kolei odżywiają inne pożyteczne bakterie poprzez "cross-feeding" (wzajemne odżywianie), stabilizując całą społeczność mikroorganizmów. Optymalna wartość w populacji wynosi od 0,5-5%.