Degradacja Skrobi Opornej

Ten wskaźnik ocenia potencjał genetyczny Twojego mikrobiomu do trawienia skrobi opornej, specjalnego rodzaju węglowodanów, które, jak sama nazwa wskazuje, „opierają się” trawieniu w żołądku i jelicie cienkim. Działają jak ostateczna superżywność dla Twojego okrężnicy. Posiadanie odpowiednich bakterii do jej rozkładu jest kluczowym i niezbędnym krokiem do wywołania masowej produkcji maślanu, najsilniejszej cząsteczki antystarzeniowej i przeciwzapalnej w Twoim jelicie.

Większość węglowodanów, które jesz (białe pieczywo, gorący makaron, słodycze), jest szybko wchłaniana jako cukier w twoim jelicie cienkim. Jednak niektóre pokarmy zawierają skrobię oporną: zielone plantany, surowe płatki owsiane, lub ziemniaki i ryż, które zostały ugotowane i następnie schłodzone w lodówce przez 24 godziny (proces zwany retrogradacją).

Ta skrobia dociera nienaruszona do jelita grubego, gdzie nie każda bakteria może ją przetworzyć. Potrzebujesz kluczowych pierwotnych gatunków degradujących. Jeśli masz te bakterie, rozkładają one skrobię oporną i uwalniają mniejsze cukry, które pozostała część twojej flory przekształci w czystą energię (maślan). Jeśli brakuje ci tych gatunków, jedzenie zimnych ziemniaków lub zielonych bananów nie przyniesie ci korzyści i najprawdopodobniej spowoduje jedynie uciążliwe wzdęcia i gazy.

Zdolność Twojego ekosystemu do wykorzystywania skrobi opornej jest jednym z filarów zdrowia metabolicznego:

• Fabryka maślanu: Jest to najskuteczniejszy prebiotyk w produkcji maślanu. Ten związek uszczelnia barierę jelitową, zapobiega stanom zapalnym całego organizmu i dostarcza 70% energii potrzebnej komórkom okrężnicy do utrzymania zdrowia i zapobiegania rakowi jelita grubego.
• Kontrola poziomu cukru we krwi: Ponieważ skrobia oporna nie jest wchłaniana w jelicie cienkim, nie powoduje skoków insuliny. Ponadto fermentacja bakteryjna w okrężnicy poprawia wrażliwość na insulinę w całym organizmie w odniesieniu do posiłku następnego dnia (efekt "drugiego posiłku").
• Kontrola wagi i sytość: Powolna i stała fermentacja tej skrobi uwalnia hormony sytości (takie jak PYY i GLP-1), które wysyłają sygnały "pełnego żołądka" do mózgu, zmniejszając apetyt i podjadanie między posiłkami.

Ocena zdolności do degradacji skrobi opornej jest przeprowadzana za pomocą metagenomiki Shotgun, poprzez ilościowe określenie potencjału genetycznego enzymów aktywnych wobec węglowodanów (CAZymes).

Konkretnie, nasz potok bioinformatyczny ocenia obfitość rodziny glikozydohydrolaz GH13 (która obejmuje alfa-amylazy i pululanazy bakteryjne), niezbędnych do rozrywania wiązań alfa-1,4 i alfa-1,6 skrobi krystalicznej.

Na poziomie taksonomicznym, poszukujemy obecności "gatunków kluczowych" (keystone species) niezbędnych do zainicjowania tego łańcucha pokarmowego. Niekwestionowaną gwiazdą w ludzkim jelicie jest Ruminococcus bromii, wraz z silnymi szczepami Bifidobacterium adolescentis i Eubacterium rectale.

Wysoka zdolność oznacza, że Twój ekosystem jest doskonale wyposażony do maksymalnego czerpania korzyści zdrowotnych z ochłodzonych bulw i owsa. Obniżona zdolność wskazuje na brak pierwotnych degradowców; w tym scenariuszu klinicznym odradza się wprowadzanie dużych ilości skrobi opornej naraz (spowoduje to silne wzdęcia). Interwencja wymaga ponownego wprowadzania w mikromiarach, aby "trenować" i powoli hodować nieliczne, uśpione bakterie degradowe, wspierając w razie potrzeby suplementacją enzymatyczną.