Degradacja Glutenu

Ten wskaźnik ocenia genetyczną zdolność Twojego mikrobiomu do trawienia glutenu, złożonej mieszanki białek występującej w pszenicy, jęczmieniu i życie. Niektóre bakterie jelitowe produkują wysoce wyspecjalizowane enzymy zdolne do "cięcia" fragmentów glutenu, których ludzki organizm nie jest w stanie sam przetworzyć. Dobra zdolność bakteryjnego rozkładu jest kluczowa dla zapobiegania stanom zapalnym jelit i ochrony przed nietolerancją glutenu (NCGS).

Gluten, z punktu widzenia biochemicznego, jest wyjątkowo trudnym do strawienia białkiem. Składa się głównie z gliadyny i gluteniny, białek nietypowo bogatych w dwa aminokwasy: prolinę i glutaminę.

Ludzkie ciało nie posiada niezbędnych enzymów trawiennych, aby całkowicie rozbić wiązania proliny. W rezultacie, nawet u osób całkowicie zdrowych, trawienie glutenu jest niepełne. Pozostawia to w jelicie duże fragmenty białek (małe, niezniszczalne cząsteczki, takie jak słynny peptyd 33-mer), które mogą podrażniać ścianę jelita i aktywować układ odpornościowy.

Tutaj do akcji wkracza twoja flora jelitowa. Bakterie zdrowego mikrobiomu działają jako wspomagający układ trawienny, wydzielając specjalistyczne enzymy, które kończą pracę, której nie mogły wykonać żołądek i trzustka, rozkładając te drażniące fragmenty na nieszkodliwe aminokwasy, zanim zdążą spowodować problemy.

Zdolność Twojej flory bakteryjnej do metabolizowania tych białek ma bezpośredni wpływ na Twoją tolerancję trawienną:

• Nietolerancja glutenu (NCGS): Wiele osób odczuwa wzdęcia, gazy, bóle brzucha i "mgłę mózgową" po spożyciu pszenicy, pomimo braku celiakii. Niska zdolność bakteryjna do rozkładania glutenu pozwala drażniącym fragmentom pozostać dłużej w jelitach, wywołując tę wrażliwość i przewlekły dyskomfort.
• Ochrona bariery jelitowej: Gliadyna (część glutenu) jest znana z tego, że stymuluje uwalnianie zonuliny, cząsteczki, która "otwiera" połączenia ściany jelita, powodując nadmierną przepuszczalność (Zespół nieszczelnego jelita). Bakterie rozkładające gluten niszczą gliadynę, zanim ta zdąży aktywować tę ścieżkę, chroniąc integralność Twojej bariery.
• Zarządzanie śladowymi ilościami (zanieczyszczenie krzyżowe): Wysoka zdolność bakteryjnego rozkładu nie leczy ani nie zapobiega celiakii, która jest chorobą autoimmunologiczną. Jednak u osób wrażliwych lub chorych na celiakię stosujących ścisłą dietę, bakterie te działają jak biologiczna sieć bezpieczeństwa, pomagając neutralizować drobne, przypadkowe "śladowe ilości" glutenu spożywane w wyniku zanieczyszczenia krzyżowego.

Zdolność do degradacji glutenu jest mierzona analizą obecności genów kodujących prolyloendopeptydazy (PEP) i inne proteazy bogate w prolinę (ścieżka KEGG M00438). Podczas gdy enzymy ludzkie (takie jak pepsyna czy trypsyna) są hamowane przez wiązania proliny w glutenie, te enzymy bakteryjne mogą rozrywać wiązania sąsiadujące z resztkami proliny. Gatunki najbardziej wydajne w tym zadaniu należą zazwyczaj do rodzajów Bifidobacterium (np. B. longum, B. bifidum), Lactobacillus i Rothia. Jeśli Twoja zdolność jest "niska", Twój jelito jest biologicznie bezbronny wobec białek pszenicy. W takich przypadkach zaleca się tymczasowe ograniczenie lub wyeliminowanie spożycia glutenu z diety w celu złagodzenia układu odpornościowego, przy jednoczesnym stosowaniu egzogennych enzymów trawiennych (DPP-IV) i zasiedleniu flory probiotykami z rodzajów Bifidobacterium lub Lactobacillus o potwierdzonej aktywności PEP.