Oestroboloom (Hormonen)

Deze marker evalueert het Estroboloom, wat de specifieke verzameling bacteriën in je darmen is die in staat zijn de balans van je geslachtshormonen, met name oestrogenen, te moduleren. Deze bacteriën bepalen of je lichaam overtollige oestrogenen via de ontlasting verwijdert, of dat het ze "recycleert" en terugbrengt naar je bloed. Een onbalans in het estroboloom is een van de meest voorkomende verborgen oorzaken van hormonale stoornissen, van ernstig premenstrueel syndroom (PMS) tot endometriose en opvliegers in de menopauze.

De controle van je hormoonspiegels is een teamprestatie tussen je eierstokken (of testikels), je lever en je darmen. Wanneer je oestrogenen hun functie in het lichaam hebben vervuld, schakelt de lever ze uit (ze worden "verpakt" door ze te koppelen aan een molecuul glucuronzuur) en stuurt ze via de gal naar de darmen om te worden verwijderd.

In de darmen produceren bepaalde bacteriën van het estroboloom echter een enzym dat beta-glucuronidase wordt genoemd. Dit enzym werkt als een schaar die de modificatie ongedaan maakt die de lever heeft aangebracht. Door de oestrogenen uit te pakken, keren ze terug naar hun actieve vorm en worden ze door de darmwand terug opgenomen in de bloedbaan.

Als je de juiste hoeveelheid van deze bacteriën hebt, handhaaf je een perfect oestrogeenspiegel. Als je er te veel hebt, recycle je te veel oestrogenen die hadden moeten worden verwijderd, waardoor een staat van hormonale overmaat ontstaat.

Hyperactiviteit of een tekort aan het estroboloom heeft directe klinische gevolgen, vooral voor de gezondheid van de vrouw (hoewel het ook mannen treft):

• Oestrogeendominantie (Overmatige recycling): Als het estroboloom hyperactief is, recycle je te veel oestrogeen. Deze toestand van "oestrogeendominantie" is de belangrijkste biochemische drijfveer achter pijnlijke menstruatiecycli, hevige bloedingen, vleesbomen, endometriose, polycysteus ovariumsyndroom (PCOS) en een verhoogd risico op hormoongerelateerde kankers (zoals borstkanker).
• Oestrogeentekort (Gebrek aan recycling): Aan de andere kant verwijdert een inactief estroboloom alle oestrogenen snel. Bij premenopauzale of menopauzale vrouwen, waar de eierstokken al weinig oestrogeen produceren, verergert het gebrek aan deze bacteriële recycling de symptomen: ernstige opvliegers, vaginale droogheid, verlies van botdichtheid (osteopenie) en hersenmist.
• Metabolisme van obesitas: Oestrogenen reguleren de verdeling van lichaamsvet. Een chronisch door de darmen gestuurd onevenwicht vergemakkelijkt de ophoping van hardnekkig vet op heupen en dijen.

De evaluatie van de strobiloma-activiteit wordt uitgevoerd via Shotgun metagenomische sequencing, waarbij het wereldwijde genetische potentieel voor de reactivering van oestrogenen wordt gekwantificeerd.

Ons bioinformatica-algoritme zoekt niet naar een bepaalde soort, maar volgt en kwantificeert de overvloed van uidA-genen (en homologe gus-genfamilies) die coderen voor de synthese van het bacteriële bèta-glucuronidase-enzym. Taxonomisch is dit vermogen verspreid over meerdere fyla, maar het is sterk verrijkt in het fylum Firmicutes (vooral in de clusters van Clostridium, Ruminococcus en bepaalde Lactobacillus) en in het fylum Bacteroidetes.

Lage niveaus duiden op een snelle verwijdering van oestrogenen. Het kan schadelijk zijn tijdens de menopauze (verergering van het tekort). Normale niveaus suggereren een gezonde balans van uitscheiding/reabsorptie. En hoge niveaus duiden erop dat uw microbioom de ontgiftingsinspanningen van uw lever saboteert. Als de marker hoog is en er symptomen zijn van oestrogeendominantie, is de prioritaire interventie het remmen van het bacteriële enzym. Het gebruik van het supplement Calcium-D-Glucaraat (een natuurlijke remmer van bèta-glucuronidase), het drastisch verhogen van de inname van onoplosbare vezels en kruisbloemige groenten (broccoli, spruitjes, die DIM/I3C bevatten om de lever te helpen), en het verminderen van ontstekingsbevorderende patobionten wordt aanbevolen.