Mond-Darm Translocatie

Deze marker beoordeelt de aanwezigheid van typische mondbacteriën in je dikke darm. Onder normale omstandigheden vernietigt maagzuur deze micro-organismen voordat ze de dikke darm bereiken. Hoge orale translocatie geeft aan dat de maagzuurbarrière heeft gefaald (hypochloorhydrie) of dat je darm-ecosysteem zo verzwakt is dat het deze mondbacteriën toestaat zich te vestigen. Het is een belangrijke indicator van ontsteking en slechte spijsvertering in het bovenste deel van het maag-darmkanaal.

Elke dag, bij het slikken of eten, slik je miljarden bacteriën in uit je tandplak, tong en tandvlees.

Om je darmen te beschermen tegen deze constante invasie, heeft menselijk maagsap een extreem zure pH (tussen 1,5 en 3,0), ontworpen om voedsel te steriliseren en bijna alle mondbacteriën te vernietigen.

Wanneer dit verdedigingsmechanisme echter faalt, hetzij door chronische stress, veroudering of het dagelijkse gebruik van maagzuurremmers zoals Omeprazol, overleven de mondbacteriën de doorgang door de maag, passeren ze de dunne darm en bereiken ze de dikke darm. Dit fenomeen staat bekend als "oralisatie" van het darmmicrobioom. Eenmaal daar, omdat het niet hun natuurlijke leefomgeving is, concurreren ze agressief om voedingsstoffen en veroorzaken ze vaak ontstekingsreacties in het darmslijmvlies.

De invasie van de darm door orale bacteriën is geen onschadelijk evenement, het is gekoppeld aan chronische pathologieën:

• Darmontsteking (IBD): Orale bacteriën zoals Klebsiella en bepaalde stammen van Streptococcus hebben bewezen het vermogen om immuuncellen (Th1-cellen) in de darm te activeren, wat ernstige opvlammingen veroorzaakt bij patiënten met de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa.
• Darmkanker: Een van de meest ingrijpende ontdekkingen van de recente oncologie is dat Fusobacterium nucleatum (een bacterie die verantwoordelijk is voor parodontitis of tandvleesbloeding) zich naar de dikke darm kan verplaatsen, zich aan goedaardige poliepen kan hechten en de mutatie naar kankertumoren kan versnellen.
• Valse "Voedsel" Gevoeligheid": Het gebrek aan maagzuur dat deze translocatie mogelijk maakt, voorkomt ook een goede eiwitvertering. Voedsel komt halfverteerd in de darm aan, waar deze orale bacteriën het chaotisch fermenteren, wat gas, zwaarte en symptomen veroorzaakt die vergelijkbaar zijn met intoleranties.

De detectie van orale-intestinale translocatie is een geavanceerde analyse die gebruikmaakt van Shotgun metagenomische sequencing om de relatieve abundantie van een panel van strikt orale taxa te kwantificeren die de gezonde colon zelden koloniseren. We zoeken specifiek naar een verrijking van geslachten zoals Fusobacterium, Porphyromonas, Haemophilus, Veillonella, en specifieke soorten zoals Streptococcus salivarius en Streptococcus mutans.

Een laag of nul percentage duidt op een optimale superieure spijsverteringsfysiologie. De maagbarrière functioneert correct. Hogere waarden suggereren hypochloorhydrie (lage maagzuurproductie) of diepe dysbiose. De strategie bij hoge detectie is meestal niet gericht op de colon, maar "stroomopwaarts". Het omvat een grondige herziening van de mondhygiëne (behandelen van gingivitis), het evalueren van een mogelijke geleidelijke stopzetting van PPI-medicatie (Protonpompremmers) onder medisch toezicht, het ondersteunen van maagzuur (gebruik van betaïne HCl, appelciderazijn of bewust kauwen) en het stimuleren van inheemse colonbacteriën om indringers te verdringen.