Methaanproductie (SIBO-C Risico)

Deze marker beoordeelt de overvloed van methaanproducerende micro-organismen in uw darmecosysteem. In tegenstelling tot andere gassen werkt methaan als een actieve verlammer van het spijsverteringskanaal. Verhoogde niveaus zijn de belangrijkste moleculaire oorzaak van ernstige chronische constipatie en zijn de pathognomonische indicator van methaan SIBO (momenteel door de medische gemeenschap herzien als IMO: Intestinale Methanogene Overgroei).

Het methaan in je lichaam wordt niet geproduceerd door bacteriën, maar door een heel andere en voorouderlijke groep micro-organismen die Archaea wordt genoemd (waarbij Methanobrevibacter smithii de absolute hoofdrol speelt).

Deze archaea fungeren als de recyclers van je darmen. Wanneer je bacteriën de vezels in voedsel fermenteren, produceren ze waterstofgas. De archaea nemen die waterstof op en combineren deze met kooldioxide om methaan te produceren. In zeer kleine hoeveelheden is dit recyclen normaal en helpt het om een opzwelling van waterstof in de darmen te voorkomen.

Het probleem ontstaat wanneer deze archaea meer groeien dan nodig is. Het methaangas dat ze produceren is geen simpel inert bijproduct; het is een biologisch actief gas. Methaan interageert rechtstreeks met het enterische zenuwstelsel (de zenuwen in je darmen) en blokkeert de elektrische signalen die darmbeweging veroorzaken. In de praktijk vertraagt een overmaat aan methaan je spijsvertering.

De hyperproductie van methaan transformeert de mechanica van het hele spijsverteringssysteem, wat zeer specifieke symptomen veroorzaakt:

• Chronische Obstipatie en SPI-E: Wetenschap heeft aangetoond dat methaan de darmpassage vertraagt. Hoe meer methaan er wordt geproduceerd, hoe langzamer de peristaltische beweging en hoe ernstiger en laxantiestender de obstipatie is (Prikkelbare Darm Syndroom met obstipatie-dominantie).
• Extreme Opgeblazenheid (SIBO-C / IMO): Door de beweging van de darm te verlammen (het Migrerend Motor Complex), blijven bacteriën en fermenteerbare voedingsstoffen gevangen. Dit veroorzaakt een ernstige abdominale uitzetting, die zich meestal dramatisch verergert naarmate de dag vordert.
• Gewichtstoename en "Oogst" van Energie: Door de vertraging van de voedselpassage krijgt het lichaam veel meer tijd om calorieën uit voedsel te absorberen. Verschillende studies associëren hoge niveaus van M. smithii en methaan met een hogere aanleg voor obesitas en grotere moeilijkheden om gewicht te verliezen, zelfs bij het verminderen van de voedselinname.

De kwantificering van het methanogene potentieel wordt uiterst nauwkeurig uitgevoerd met shotgun metagenomische sequencing, wat een enorm voordeel is ten opzichte van traditionele ademtesten, aangezien veel archaea diep in de slijmlaag van de colon verblijven.

Ons bio-informatica-algoritme traceert en kwantificeert de overvloed van het mcrA (methyl-co-enzym M reductase) gen, het universele en beperkende enzym in biologische methaanvorming. Taxonomisch evalueren we de absolute en relatieve belasting van de familie Methanobacteriaceae, met specifieke aandacht voor de belasting van Methanobrevibacter smithii (dat verantwoordelijk is voor bijna 95% van de menselijke methaanproductie) en secundair voor Methanosphaera stadtmanae.

Lage niveaus van deze marker duiden op een vlotte darmtransit. De waterstof wordt beheerd via andere gezonde routes zonder verlamming te veroorzaken. Hoge niveaus suggereren echter dat uw ecosysteem biochemisch "geremd" wordt door archaea. De strategie vereist het reactiveren van de beweging. Het is cruciaal om tussen de maaltijden 4 uur vastenruimte te laten om het Migrerend Motor Complex (MMC) te laten activeren. Op nutritioneel gebied moet de zeer fermenteerbare vezel (FODMAP's) die de initiële waterstof levert, tijdelijk worden verminderd. Op het gebied van supplementen worden vaak natuurlijke prokinetica (gember- en artisjokextract), puur knoflookextract (allicine) of gedocumenteerde antagonisten probiotische stammen, zoals Lactobacillus reuteri DSM 17938, aanbevolen.