Proteobacteriën-dysbiose

De stam Proteobacteria omvat een breed scala aan bacteriën, waaronder de bekendste ziekteverwekkers (E. coli, Salmonella, Klebsiella). In een gezonde darm moeten ze op zeer lage niveaus worden gehouden. Hun expansie of "bloei" is de meest betrouwbare klinische marker van dysbiose en intestinale instabiliteit, wat vaak wijst op een ontstoken of zuurstofrijke omgeving waarin heilzame bacteriën niet kunnen overleven.

Om deze marker te begrijpen, moet je aan zuurstof denken. Je dikke darm zou een anaerobe (zuurstofvrije) omgeving moeten zijn. 99% van je goede bacteriën (zoals Faecalibacterium of Bifidobacterium) sterft als ze aan zuurstof worden blootgesteld.

Proteobacteria daarentegen kunnen leven zonder zuurstof, maar leven liever met zuurstof (facultatieve anaëroben). Wanneer je darm ontstoken raakt, geeft het weefsel zuurstof en nitraten af. Dit werkt als een katalysator voor Proteobacteria, die zich snel vermenigvuldigen en de goede bacteriën verdringen die sterven door zuurstof. Daarom kan het hebben van veel Proteobacteria worden beschouwd als een waarschuwingssignaal dat het "klimaat" van je darmen is veranderd en vijandig is geworden voor gezonde flora.

Een hoge lading Proteobacteria heeft onmiddellijke systemische gevolgen:

• Chronische Ontsteking (Endotoxemie): De celwand van Proteobacteria bestaat uit lipopolysachariden (LPS), een van de krachtigste toxines voor het immuunsysteem. Wanneer deze bacteriën sterven of zich vermenigvuldigen, komen LPS vrij die in het bloed terecht kunnen komen, wat leidt tot vermoeidheid, laaggradige ontsteking en insulineresistentie.
• Instabiliteit van het Ecosysteem: Een hoog niveau duidt op een onstabiel darmmilieu. Dit maakt het gemakkelijker voor elke voedselgerelateerde infectie om een chronisch probleem te worden.
• Spijsverteringsstoornissen: Vaak geassocieerd met diarree, stinkende winderigheid (door zwavelverbindingen) en koliekachtige buikpijn, typische symptomen van het post-infectieuze Prikkelbare Darm Syndroom (PDS).

Deze analyse kwantificeert de totale relatieve abundantie van de stam Proteobacteria, met speciale aandacht voor de familie Enterobacteriaceae (klasse Gammaproteobacteria).

Ecologisch gezien gedragen Proteobacteriën zich als "r"-strategen (snelle groei in onstabiele omgevingen), in tegenstelling tot de Firmicutes/Bacteroidetes die "K"-strategen zijn (stabiele groei in verzadigde omgevingen). De metagenomische analyse maakt onderscheid of een toename te wijten is aan onschadelijke commensale soorten (Sutterella) of aan pathobionten met virulentiefactoren (Escherichia, Shigella, Klebsiella).